Wilfran: Ik zei tegen de dames, ik ben een beetje klaar met het brood bakken, toen nam ik een slok bier en zeiden de meiden in koor; “misschien moeten we een keer bier gaan brouwen”.

Centraal in onze blog: wekelijks een verhaal over de brouwer van De fles van de week. Wie maakt dit bier en wat maakt deze fles nou zo bijzonder? Deze week spraken we met The Sisters Brewery!

Met wie hebben wij het genoegen? 

Ik ben Wilfran Beijeman, de vader van Annamijn en Josefien, met z’n drieën zijn wij een tijdje geleden begonnen met bier brouwen! Vanuit een hobby, zijn we later commercieel gaan brouwen. 

Hoe lang bestaan jullie nu? 

Het eerste bier wat we gebrouwen hebben is denk ik 10 jaar geleden, maar dat was echt hobbymatig thuis. De vraag naar ons bier kwam denk ik nadat we zo’n drie jaar bezig waren, toen hebben we nog een jaartje gekeken hoe we dit precies willen aanpakken. We zijn nu zo’n 6 jaar bezig met ons bier echt op de markt te brengen. 

The Sisters Brewery, de naam verklapt al veel. Kun je er iets over vertellen? 

In 2007 ben ik gescheiden en ik had twee jonge dochters, ze waren toen 9 & 11 in die tijd. Toen ben ik net buiten Breukelen gaan wonen op de Scheendijk, dat is een toeristisch gebeuren bij de Loosdrechtse plassen. Ik ging erheen in november, toen was er natuurlijk helemaal geen reet te doen, dus ik moest iets met de meiden gaan doen, want die waren wel de helft van de tijd bij mij! 

Toen zijn we eerst begonnen met eten koken, dus zij mochten de recepten bedenken en dan gingen we samen snijden en in de potten en pannen roeren. Dat hebben we een tijdje gedaan. Maar we konden nergens in de buurt echt lekker brood vinden, dus toen hebben we een hele tijd brood gebakken Ik denk dat we wel 30 verschillende dingen geprobeerd hebben. Op een gegeven moment zaten wij in Amsterdam, met het zonnetje op ons bolletje. Ik zat een lekker biertje te drinken en de dames hadden een frisje. En ik zei tegen de dames: “ik ben een beetje klaar met het brood”, en nam een slok bier. Toen zeiden de meiden in koor; “misschien moeten we een keer bier gaan brouwen”. Toen zei ik: “Dat is een goed idee!”, en we begonnen met bier brouwen! 

Wat leuk! Op het terras kwam het eerste idee? 

Ja! Ik ben begonnen met mij in te lezen en heb ik een thuis brouwcursus gevolgd, zo zijn we begonnen. De meiden aan de corona draaimolen om het graan te malen, roeren in de pannen, de flesjes schoonmaken, flesjes vullen en de dopjes erop zetten. Ze waren toen rond de 12 à 13, dat was hartstikke leuk als familie bezigheid. Tot mijn stomme verbazing was het ook nog lekker te drinken, dus toen hadden we wat flesjes weggegeven aan buren, vrienden en familie. Want ja, je hebt toch een aantal kratten staan op een gegeven moment. En voor we het wisten kregen we de vraag; “kunnen we dat niet kopen?”. 

Dat was dus eigenlijk helemaal niet de bedoeling, het was een hobby van ons drieën. Dus toen gingen we nadenken, wat willen we. Ik zei: “We kunnen het doen, dan kunnen jullie zien wat er bij komt kijken om een bedrijfje op te zetten, de naamgeving, stukje marketing en als die dingen daar om heen”. Ik heb hun gevraagd of ze daar zin in hadden, nou dat leek hun wel leuk! Ze zaten toen natuurlijk nog gewoon op de middelbare school. Zij mochten de naam verzinnen, dat werd uiteindelijk ‘The Sisters’. Achteraf dachten we nog, misschien had het wel ‘De zusjes’ moeten heten, maar ze wilden graag een Engelse naam. We wilden ook iets met onze achternaam, want we heten Beijeman. Dus de namen van al onze bieren hebben iets te maken met bijen of bijen houden..

Zien we dat ook terug in de vormgeving?

Ja! We houden ook heel erg van kunst, dus we wilden ook kunst op de etiketten hebben. 

Brouwen jullie zelf?

Nee, we wilden niet zelf brouwen. We wilden niet het kapitaal uitgeven aan een installatie We zijn opzoek gegaan naar waar we konden brouwen. Ook hebben we aan crowdfunding gedaan, want de meiden wilden ook niet dat ik alles voorschoot. 

Wat een fantastisch verhaal zeg! 

Haha ja leuk hè. We zijn nu dus zo’n zes jaar verder en nog steeds draaien we het  met z’n drietjes. De dames studeren inmiddels, het is ook niet zo dat we personeel in dienst willen hebben. Het is nog steeds een hobby, maar dan iets groter dan een postzegelverzameling, laat ik het zo zeggen. Ik verdien er inmiddels wel mijn geld mee, de meiden niet hoor, die zijn veel te druk met hun studie en dat moeten we ook zo zien te houden. Dus als we een nieuw bier hebben proeven zij deze, ze denken mee met de etiketten en welke stijl we willen gaan doen. Meestal gaan ze een dag per week met mij mee, zo proberen we het draaiend te houden! 

Even iets anders, de dames zijn dus een bierbrouwerij begonnen toen ze nog niet mochten drinken? 

Klopt, het ging meer om het proces dan om het eindresultaat; speciaalbier. Dat was voor mij wel belangrijk, maar niet voor hun. 

Hoe is het logo tot stand gekomen?

We hebben een kunstenares benaderd, of zij deze wilde maken. Het is een vrouwelijke bijenkop met lange wimpers. 

En de vormgeving op de etiketten, is dat van dezelfde kunstenaar? 

Dat is gemaakt door verschillende kunstenaars, we zijn altijd opzoek naar kunstwerken die passen bij het bier. 

Kun je iets vertellen over het bier in ons pakket?

Jazeker, jullie hebben de Honey genomen, dat is een Belgisch Blond. Het is eigenlijk een strong Blonde van 7,9% alcohol. In de Honey zit limoen, sinaasappelschil en steranijs. Dat is iets wat je niet snel zult tegenkomen in een Belgische Blond. Blond is natuurlijk Blond en wij vonden die tegenstelling wel mooi, het is een Belgisch bier, maar eigenlijk ook weer niet! Daarom hebben we ook het kunstwerk met een negroïde dame op het etiket, als contrast om die tegenstelling van het Belgische bier weer te geven. Het gekke is wel, door de naamgeving die we gebruiken ‘honey’ denken veel mensen dat er honing in zit. Maar dat zit er niet in. Door die drie ingrediënten krijg je een soort tonen waardoor het een beetje honingachtig zou kunnen smaken. We krijgen ook wel reacties; ‘wat een lekker honingbier’. Nou er zit geen drupje honing in. 

Wanneer is het juiste moment voor dit bier? 

Het is een lekker fris bier, alleen het is geen echte doordrinker door het hoge alcoholpercentage. Het is echt een bier waarvan je het aantal flesjes moet beperken. Het is er eentje om van te genieten. Het is lekker bij vis of salade maar ook gewoon bij een blokje kaas! 

Wat is de droom, of hebben jullie die al bereikt met dit succes? 

Het belangrijkste is dat we er plezier in hebben, we zijn er niet mee begonnen om rijk van te worden. Dat is sowieso al heel lastig met bier brouwen haha! We doen het ook niet om groot te worden. 

Toch zijn jullie al op 171 locaties beschikbaar in meerdere landen, dat klinkt als veel! 

Ja we hebben inderdaad veel vaste klanten, we hebben een aantal slijterijen maar vooral restaurants en horeca. 

Hoe ziet de toekomst van de brouwerij eruit?

Mijn dochters studeren, desondanks zou het mooi zijn als zij de brouwerij voortzetten of dat zij een vriend krijgen die dat wil doen. Ik blijf het zelf doen zolang ik het leuk vind en dat vind ik het nog!

Bekijk hier hun website: The Sisters Brewery

Blijf op de hoogte van onze nieuwste verhalen

    Lees ook:

    Flesvandeweek

    WEEK 28: Het verhaal van Brouwerij Rigters

    Cas: ‘Nu kunnen we ons verheerlijken aan lekker bier én iets teruggeven aan iedereen die…
    Flesvandeweek

    WEEK 11: Het verhaal van Low Five Brewing

    Luuk: "Als er weinig alcohol in zit, is het makkelijker om smaken te herkennen, dus…
    Flesvandeweek

    WEEK 27: Het verhaal van Brouwerij Jonge Beer

    Jan de Vries:  ‘Ik ben een beetje historie-gek. Het bierbrouwen moet voor mij historisch kloppen’…